Polish English

Koniki polskie pojawiły się w RPN 16 lipca 1982 roku. Wtedy to powstała hodowla rezerwatowa koników polskich, która przyjęła nazwę „Ostoja”. Do ogrodzonej enklawy lasu przy stawach „Echo” o pow. ok. 40 ha wpuszczona 4 klacze o imionach Husaria, Moda, Tuba i Hanula oraz ogiera o imieniu Mohacz, jako partnera dla tych klaczy. Wszystkie koniki zostały zakupione w SK Racot.

Pierwsze koniki jakie przyszły na świat w Ostoi to: ogierek, który otrzymał imię Mszar ur. 10.06.1983 r., klaczka ur. 19.06.1983 r., która otrzymała imię Trzmielina i ogierek o imieniu Modrzew ur. 30.07.1983 r.

Trzmielina, która w rezerwacie przebywa do dnia dzisiejszego, licząc już 31 lat, urodziła w swojej karierze 22 źrebięta, w tym 12 klaczek i 10 ogierków.

Druga z kolei pod względem wieku jest klacz Hurtnica ur. w 1985 r., licząca lat 29, która również pozostawiła po sobie 21 źrebiąt, w tym 11 klaczek i 10 ogierków.

W wyniku trzykrotnego powiększania „Ostoja” liczy ok. 180 ha, gdzie koniki mają do dyspozycji: las, łąki, dolinę rzeki Świerszcz oraz trawiaste groble stawów „Echo”.

Cechy konika polskiego:

  1. Cechy eksterieru:
    • wzrost 135-140 cm mierzony w kłębie,
    • umaszczenie myszate od jasnego do ciemnego,
    • czarna pręga grzbietowa zachodząca na ogon,
    • bujna czarna grzywa oraz ogon, czasami z jasnymi włosami brzegowymi,
    • pręgi na kończynach, łopatce,
    • „prymitywny pokrój” o beczkowatej przyziemnej sylwetce,
    • „prymitywna, ciężka głowa” z dużymi kościami żuchwy.
  2. Cechy biologiczne:
    • koniki polskie charakteryzuje przede wszystkim ogromna ufność do człowieka, która umacnia się w miarę obcowania z nim. Spokojny temperament wyróżnia koniki polskie na tle innych ras koni. Są one także pilnymi obserwatorami otoczenia, z racji bliskiego kontaktu z naturą, przez co potrafią bardzo energicznie zareagować w obliczu zagrożenia. Koniki polskie są rasą odporną na złe warunki atmosferyczne, mają zdolność rekompensacji wzrostu i rozwoju (dobrze znoszą okresowe niedobory paszy, szczególnie w okresie zimy, które nadrabiają latem). Ponadto są zaradnie w zdobywaniu pokarmu i dobrze wykorzystują paszę. Klacze są bardzo płodne i rodzą źrebięta do późnego okresu życia.
    • koniki są zwierzętami stadnymi i żyją w tzw. tabunie, złożonym z 8 klaczy matek, z których dwie z racji wieku nie zaźrebiają się, wraz z przychówkiem oraz ogier.
    • w tabunie obowiązuje matriarchat, przewodnikiem stada jest najstarsza klacz, która prowadzi stado do nowych miejsc żerowania, schronienia przed deszczem, wiatrem mrozem, owadami. Ogier odpowiedzialny jest za bezpieczeństwo i znajduje się zawsze w jego pobliżu, obserwując otoczenie. W trakcie wędrówek tabunu kroczy jako ostatni. Ponadto ogier tabunowy nie pozwala zbyt długo przebywać w stadzie młodym ogierom, które wypędza w wieku około 1 roku. W ten sposób nie dopuszcza do krycia klaczy przez inne ogiery. Wypędzone ogierki grupują się i tworzą tak zwane stado kawalerskie.

Zadaniem hodowli rezerwatowej jest utrzymywanie koników w warunkach jak najbardziej zbliżonych do naturalnych. W wyniku tego następuje utrwalenie ogromnego potencjału biologicznego, umiejętności radzenia sobie w trudnych warunkach bytowania (deszcze, mrozy, śnieżyce, upały). Koniki w RPN dokarmiane są wyłącznie sianem, tylko w przypadku utrzymywania się przez dłuższy czas grubej pokrywy śnieżnej.

Każdego roku późną jesienią odławiane są młode konie, które przenosi się do hodowli stajennej.

W 1996 roku w oparciu o zabudowania dawnego folwarku Florianka Ordynacji Zamojskiej z połowy XIX wieku utworzono dział hodowli koników w systemie stajennym. Cała hodowla konika polskiego w RPN przyjęła nazwę Ośrodka Hodowli Zachowawczej Konika Polskiego. Zmieniona w 2010 roku na Ośrodek Hodowli Zachowawczej.

W stajni może przebywać stado liczące ok. 40 koników. Są to klacze matki w liczbie wraz przychówkiem do wieku 2,5 - 3 lat, młode osobniki odłowione
z rezerwatu oraz ogiery i wałachy użytkowane do pracy w zaprzęgu. Celem utrzymania dużej zmienności genetycznej do krycia klaczy używanych jest 2-3 ogiery. Przez większość roku koniki przebywają na pastwiskach.

Tu również wszystkie młode sztuki są przygotowywane do pracy. Koniki poddawane są przynajmniej sześciomiesięcznemu treningowi przygotowującemu je do użytkowania zaprzęgowego (bryczka, sanie) oraz pod siodłem.




Opracowanie:
RPN/OHZ
Tekst: Jan Słomiany, Anna Dudkiewicz
Fotografie: Paweł Marczakowski

 

Zobacz Geoportal RPN

Czytaj więcej
 

Galeria RPN

Czytaj więcej
 

Projekt realizowany w ramach mechanizmu finansowego EOG

Czytaj więcej