Polish English

Rok 2016 jest dziesiątym z rzędu rokiem realizacji w RPN monitoringu ssaków metodą tropień na 18 stałych transektach o przeciętnej długości 6 km. Pozyskane przez dekadę materiały obrazują liczebność i rozmieszczenie a także trendy populacyjne średnich i dużych gatunków, zarówno w obszarze Parku, jak również nadzorowanej strefie ochronnej zwierząt łownych oraz otulinie, w której monitorowane są bóbr europejski i wydra. Jak co roku, monitorujemy również w ramach ogólnopolskiej akcji - nietoperze hibernujące w 20 piwnicach osad RPN.

Kolejna, trzecia z rzędu mizerna zima wpłynęła na mizerną frekwencję hibernujących w osadach Parku nietoperzy. Stwierdzono 13 osobników trzech gatunków: powszechnego gacka brunatnego oraz rzadsze – nocka Natterera i mopka. W mroźne zimy, liczba notowanych osobników i gatunków jest kilkukrotnie wyższa (np. w 2011 – 40 osobników pięciu gatunków). Przy łagodnej aurze, nietoperze potrafią zimować z rozległych dziuplach starych drzewostanów.

Populacje ssaków mokradłowych cieków i zbiorników Parku i otuliny – bobra europejskiego i wydry są aktualnie w dobrym stanie. Zauważalny wzrost liczebności bobra odnotowany w 2012 r. w RPN, spowodowany był spontanicznym uruchomieniem procesów odtwarzania się rozległych bagien w południowej części Parku (w międzyrzeczu Świerszcza i Szumu) – Wielkiego Bagna i Szerokiego Bagna – obszarów z natury rzeczy i od zawsze podmokłych.

Populacje zwierząt łownych z kolei ulegają różnokierunkowym zmianom: jeleń i dzik są w ciągłym wzroście liczebności (trzykrotnie wyższej niż na początku monitoringu), zaś sarna po kilku latach regresu, odbudowuje powoli liczebność. Spadek liczebności utrzymuje się w przypadku zająca, zaś populacja lisa jest dość stabilna. Progres jelenia i dzika – zmienił istotnie trwały przez lata profil występowania wilków. Od kilkunastu lat obszar RPN zasiedlała 1 wataha licząc nawet do 12 osobników. Na przełomie 2015 i 2016 roku w Parku obecne są 2 watahy („kosobudzka” i „zwierzyniecka”) liczące 6 oraz 5-7 osobników, przy czym jedna z nich – centrum swego terytorium ma w sąsiadującej Puszczy Solskiej. Ryś – najrzadziej widywany i skryty drapieżnik – stale obecny jest w lasach Parku. Corocznie jego teren zajmuje terytorialny samiec oraz 1 lub 2 samice.


Liczebność średnich i dużych ssaków w Roztoczańskim Parku Narodowym i otulinie oraz nadzorowanej strefie ochronnej zwierząt łownych
w latach 2007-2016.

 

Gatunek 2007 2008 2009 2010-2011 2012 2013 2014 2015

2016

Łoś 0 2 1 1 4 - - 1 3
Sarna 410 600 550 400 400-440 360-370   360 360-365
Jeleń 120 190 130 230 200-210 220-230   330 370-390
Daniel 0 0 1 1 17 1   1 1
Dzik 80 60 90 80 110-120 16-180   240 230-240
Wilk (watahy/os.) 1/7-9 1/8-11 1/6 1/7 1/7 1/9 1/7 1/6-7 2/11-13
(6 i 5-7)
Lis 30 30 80-100 - 60-65 60 - 55 50-60
Ryś (os.) 2 3 4 4 2-3 3-4 2-3 2-3 2
Wydra
(terytoria: RPN/otulina)
2/5-6 2/5-6 2/5-6 4/3-4 3/3 3/3 3/3 3/3 3/4-5
Zając 70 60 30 - 25 25/25-35 - 19/25 21-22
Bóbr europejski (terytoria: RPN/otulina) 4/10 4/8 3-4/8-9 4/7-8 6/13 8/21 7-8/13-14 9-10/15-16 6-8/15-16

 

Tradycyjny aspekt badawczy, uzupełniamy stosując nowe technologie doskonale uzupełniające gromadzone dotychczas materiały. Mowa o fotopułapkach*, które rejestrują unikalne sceny z życia zwierząt, bez naruszania ich codziennego rytmu funkcjonowania. Rzadkie gatunki objęte są szczególnym nadzorem**, o czym będziemy informować w kolejnych odsłonach wiadomości z życia skrytych mieszkańców roztoczańskich lasów (nie tylko wilków)…

 

Film: Wilki z kosobudzkiej watahy – spokój i opanowanie…
Film: Wilki watahy zwierzynieckiej – w ciągłym ruchu…

 

*   - monitoring faunistyczny w RPN wspiera PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa Sp. z o.o.
** - badania związane z monitoringiem ssaków RPN ujęte są w zadaniach ochronnych oraz projekcie planu ochrony RPN

 


 


Opracowanie:
RPN/SB ZMŚP Roztocze
Tekst: Przemysław Stachyra
Fotografie: Przemysław Stachyra